ห้างสรรพสินค้าหน้าตาบูติคนี้
เป็นของคุณพี่ดีไซเนอร์ Karen Walker และเพื่อนอีกสามคนร่วมกันก่อตั้ง
เราชื่นชอบคุณพี่เป็นทุนติดตามกันมาทุกรันเวย์ในโว้ค
ได้ทีไปเยือนบ้าเนกิดพี่เขาที่นิวซีแลนด์
มีหรือจะไม่ไปแวะทัก Read the rest of this entry »
ในหัวใจจะเก็บเอาเรื่องราวของเรา
และโลกใบเก่าเอาไว้…
โตเกียวที่ไปกี่ครั้งก็ให้แรงบันดาลใจเสมอ
ทริปที่สามของปีนี้ ก็ยังเต็มเปี่ยม
รออ่านเรื่องราวในพ็อกเก็ตบุ๊คเล่มใหม่
ระหว่างนี้ดูรูปไปพลางๆ ก่อนจ้ะ Read the rest of this entry »
หลายครั้งที่เรามักจะเอาฤดูเข้ามาเกี่ยวข้องกับความรู้สึก…
เวลาที่เราบอกใครๆ ในวันเมฆครึ้ม ท้องฟ้าเป็นสีเทา
และมีลมพอที่จะคาดเดาได้ว่าฝนกำลังจะตกลงมาในอีกไม่กี่วินาที และนาทีข้างหน้า
ว่า “อากาศดีจังเลยนะตอนนี้” ก็มักจะได้ยินคำถามบนใบหน้านั้นว่า
“แบบนี้หรือที่เรียกว่าอากาศดี” โดยส่วนตัวเราชอบแบบนั้นนะ
ชอบวันที่เรียกให้เข้าใจง่ายๆ ได้ว่า อากาศขมุกขมัว ยิ่งช่วงใกล้ฝนตกด้วยแล้ว
อารมณ์จะยิ่งดี มีสมาธิมากพอที่จะนั่งคิดอะไรเพลินๆ เขียนงาน
หรือนั่งมองผู้คนจากนอกหน้าต่างในร้านกาแฟ
รวมไปถึงความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าแบบที่ไม่สามารถอธิบายได้
และบังเอิญว่าฤดูใบไม้ร่วงนี้ ได้พัดพาลมให้เราไปสูดอากาศเย็นสบาย
พร้อมใบไม้ที่กำลังจะเปลี่ยนสีจากเขียวเป็นแดง และต้อนรับการมาของลมหนาว
ที่หอบเอาความประทับใจจากเกาหลีมาฝากทุกๆ คนด้วยจ้ะ
Read the rest of this entry »
ในที่สุดก็เสร็จจนได้ ฟู่…
เป็นความพยายามที่เขียนและเข็นออกมาจนเสร็จ
สำหรับลอนดอน กุ๊กกิ๊ก ไกด์
Read the rest of this entry »
“เพราะเราเป็นคนละคน เรามีตาคนละดวง
เรามีโลกคนละใบ เราจึงมีโตเกียวคนละโตเกียว”
Read the rest of this entry »
จริงๆ โกเบไม่ใช่เมืองเล็กๆ อย่างที่คิด
ถ้าเทียบจากข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ที่มีพื้นที่ความกว้างใหญ่อยู่ในอันดับ 6 ของญี่ปุ่่น
แต่ความน่ารักของโกเบกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่เล็กๆ ย่านหนึ่ง
ที่สร้างความคึกคัก คึกครื้น แต่ก็เรียบง่ายและน่ารักเพียงแค่ถนนคั่น
Read the rest of this entry »
หลังจากรู้จัก blythe dolls เจ้าตุ๊กตาหัวโตมานาน
คนรอบข้างก็หลงรักน้องไบลธท์กันเต็มไปหมด
(ในที่นี้ขอเรียกว่าน้องตามแฟนนานุแฟนของน้องไบลธท์ :p)
หลังจากประคองตัวเป็นคนดูนอกวงมานาน
ก็เป็นอันถูกมนต์ชักนำเข้าสู่วงการจนได้
จากการได้ไปเยือนถิ่นฐานทัพของไบลธท์อย่างเป็นทางการ Read the rest of this entry »
เวลาในอังกฤษช้ากว่าประเทศไทยอยู่ 6 ชั่วโมง
ช่วงเวลา 6 ชั่วโมงที่ต่างกัน
ทำให้เวลาในตัวเราเดินช้ากว่าคนในเมืองนั้น… Read the rest of this entry »
เหมือนจะวางแผนการไปทริปนี้มาได้เป็นปี
ก่อนที่เพื่อนจะกลับมา แป๊ปๆ ก็จะเดินทางในอีก 2 วันนี้แล้ว
ไม่รู้ว่าเตรียมตัวได้ดีรึยัง
ยังไงก็ไปสนุกเอาข้างหน้าแล้วกัน Read the rest of this entry »
หลังจากเป็นแฟนหนังสือ zzaka มานาน
( ** จริงๆ หนังสือชื่ออะไรไม่รู้ zzaka คือชื่อที่เราติต่างเรียกขึ้นเอง
เอามาจากเวบไซด์ที่เขียนอยู่หน้าปก ^p^)
ก็ได้มีโอกาสใช้ให้เป็นประโยชน์สักที
ด้วยการไปเที่ยวย่าน fabric street
ขอคั่นรายการทริปอื่นๆ ในโตเกียว
ด้วยซากุระที่ Shijuku Gyoen
ก่อนที่ซากุระจะร่วงหมดไปในอีกไม่กี่สัปดาห์
น่าแปลกที่เรารู้สึกว่า
ซากุระไม่ได้สีชมพูหวานๆ อย่างที่คิด…
Read the rest of this entry »
ระดับความสูง 479 เมตรจากพื้นดิน
คือความสูงของ N Seoul Tower Read the rest of this entry »
คนเวียดนามมีวัฒนธรรมการกินไอติมที่อยู่ในขั้น "กว่า"
คือกว่ามากๆๆๆ ในมือทุกคนล้วนแล้วแต่มีไอติม
กินกันตลอดตั้งแต่เช้า สาย บ่ายค่ำเย็นย่ำถึงดึก
และกินกันทุกเพศทุกวัย
ตามภาษาเวียดนามเรียกไอติมว่า "kem"
นิยมกินกันทั้งแบบแท่งและแบบโคน
เป็นรสชาติง่ายๆ วานิลลา ชอคโกแลต กระทิ ฯลฯ
ไม่วิจิตรดัดแปลงเท่าที่บ้านเรา
กินกันง่ายๆ สบายๆ ขี่มอไซด์มาก็จอดกันเต็มหน้าร้าน
เห็นชุมชนมอไซด์หนาแน่นที่ตรงไหน
ให้เดาไว้ก่อนว่ามีร้านไอติม
ยิ่งช่วงกลางคืนถิ่นกลางเมือง
คนไทยไปผับ คนเวียดนามไปกินไอติม
ทุกครั้งที่เห็นคนกินไอติม
จะรู้สึกว่าความเป็นเด็กกำลังถูกดึงออกมาวิ่งเล่น
คงเพราะอารมณ์เลียซ้ายประคองขวาไม่ให้ไอติมหยดนั่นแหละ
ที่ไอติมทำให้กลับไปเป็นเด็กได้อีกครั้ง
