จริงๆ โกเบไม่ใช่เมืองเล็กๆ อย่างที่คิด
ถ้าเทียบจากข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ที่มีพื้นที่ความกว้างใหญ่อยู่ในอันดับ 6 ของญี่ปุ่่น
แต่ความน่ารักของโกเบกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่เล็กๆ ย่านหนึ่ง
ที่สร้างความคึกคัก คึกครื้น แต่ก็เรียบง่ายและน่ารักเพียงแค่ถนนคั่น
เป็นครั้งแรกที่ได้ออกนอกโตเกียว โกเบคือเป้าหมายแรกเลย
เพราะแมกกาซีนเล่มนึงที่ซื้อมาเมื่อสองปีก่อน
สร้างแรงบันดาลให้มากมายว่าโกเบต้องน่าไปแน่นอน
บวกกับเสียงผู้คนรอบข้างที่ช่วยผลักก้นและดลใจว่า
“ตุ๊กตาต้องชอบแน่ๆ จ้า”
แล้วเราก็เชื่อมั่นตามนั้น แพ็กกระเป๋านั่งชินคันเซ็น
ไปยังโกเบในเช้าวันเสาร์ที่อากาศกำลังดี
ถึงสถานี Sannomiya ใจกลางความเจริญย่านหนึ่งแห่งโกเบ
แอบตกใจเล็กน้อยว่าทำไมมันคึกคักได้ขนาดนี้
บรรยากาศน่ารักแบบที่ใครๆ กล่าวอ้างไว้อยู่ไหนกัน
เราคิดว่าโกเบคล้ายๆ กรุงเทพฯ ปนเชียงใหม่
มีความยืดหยุ่นอยู่ในสถานที่และผู้คน
ไม่เจ้าระเบียบมากเท่าโตเกียว ผู้คนไม่หนาแน่นมากจนเวียนหัว
และก่อนจะค้นพบว่า เพียงแค่ถนนคั่นจากความเฮฮาของร้านเหล้า
แสงสี และเสียงอึกทึกดังผ่านร้านปาจิงโกะ และเกมเซ็นเตอร์
มาสู่ถนนอีกฟาก บรรยากาศความดังเหล่านั้นถูกกลืนหายไป
กับคาเฟ่เล็กๆ ตามซอกซอย และร้านค้าที่สงบและเงียบอย่างไม่น่าเชื่อ
ด้วยความที่เราชอบย่านเล็ก ร้านเล็ก ซอยเล็ก เป็นทุนอยู่แล้ว
(เพราะร้านใหญ่ ซอยใหญ่ มักทำให้เวียนหัวซะมาก)
ก็เลยชอบโกเบแบบที่ใครๆ ทายไว้จริงๆ
และมันน่ารักกว่านั้น เพราะร้านส่วนใหญ่เจ้าของจะเป็นคนโกเบเองด้วย
เขาเฝ้าร้านกันเอง แบบมีกิจการเล็กๆ ที่ตัวเองรักและก็ดูแลด้วยใจ
ร้านแต่ละร้านก็เลยมีตัวตนของเจ้าของร้านอยู่สูง
จริงๆ เดินแค่ 2 วันก็ทั่วแล้ว
ตั้งแต่สถานี Sannomiya ไปถึง Minato Motomachi
โชคดีที่เราตัดสินใจอยู่ที่นี่หลายวัน ก็เลยมีเวลาให้ได้เดินไปเดินมาแวะเวียน
แต่ละร้านในหลายๆ ครั้ง พูดคุยไถ่ถามกันบ้าง
สำหรับบางร้านที่พอจะสนทนาภาษาอังกฤษกันได้
เราชอบที่ได้คุยกับเขา ถามความเป็นมาถึงกิจการร้านค้าเล็กและคาเฟ่น้อยๆ ของแต่ละคน
แต่ละวันที่เปิดประตูเข้าไปอีกครั้ง
ก็จะได้รอยยิ้มกลับมาเป็นเพื่อน
แม้เราจะเป็นเพียงคนที่เดินเข้าไปในระยะเวลาสั้นๆ
แต่ความน่ารักของโกเบในย่านนี้ก็ทำให้เราหลงรักไปซะแล้ว
ตึกหน้าตาแปลกกลางสี่แยก
ชมสวน
สาวๆ เพียบเลยเนอะ
คุณพี่ชายเจ้าของร้านน่ารักมาก ที่ร้านรับทำตราประทับ
คุยกันรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แล้วคุณพี่ก็เอาหนังสือที่ร้านเขาได้ลงมาอวดเรา ^^
พักกินกาแฟกันดีกว่า
ข้างในเป็นแบบนี้ พนักงานร่าเริงสดใส
ไม่มีที่นั่งเลยแฮะ
สองร้านน้ีไปได้ทุกวันไม่มีเบื่อ
เจ้าของร้านคงงงว่าอยากซื้อกระดุมกับลูกไม้อะไรได้ทุกวันหน้อ
ไปดูรูปต่อกันในนี้ดีกว่าเนอะ
http://tuktabarbie13.multiply.com
