เผลอขยับตัวนิดเดียว ก็ล่วงเลยเข้าสู่เดือนที่สองอีกแล้ว
ไวไปไหมจ้ะ คนขี้เกียจอย่างเราทำอะไรไม่ทันนะ
จริงๆ มีเรื่องอยากเขียนเยอะแยะมากมาย
แต่ก็…กลับไปอ่านบันทัดที่สอง ขี้เกียจนั่นเอง
แต่จริงๆ แล้วก็เป็นช่วงเวลาที่ยุ่งและเหนื่อยจัดการและบริหาร
เหมือนมีอะไรต้องทำตลอดเวลา ทำเท่าไรก็ไม่เสร็จ
ก็เลยอยากมาเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยไปก่อน
อารมณ์วันนี้เหมือนอยากเขียนไดอารี่มากกว่าเลยนะ
(พูดกับตัวเองใช่ไหมจ้ะ)
มาทวบทวนบทเรียนของตัวเองซะหน่อยสิ
- สอนใกล้หมดเทอมแล้ว เหลืออีกแค่สองครั้ง แป๊ปเดียวเกือบ 4 เดือนแล้วเหรอเนี่ย
นักศึกษาได้อะไรกลับไปบ้างไหมน้อ
- พักลอนดอน กุ๊กกิ๊กไกด์ไปก่อน แต่ยังพยายามจะเขียนให้เสร็จโดยไว
เพราะตั้งใจจะไปทำเล่ม สาวน้อยร้อย Tips ให้เสร็จสวยงามและน่าซื้อมากที่สุด
เป็นความตั้งใจในการฟอมทีมด้วย อยากทำให้เสร็จเช่นกันก่อนไป แต่มีลางมาไกลๆ โอ้วจะโดนด่าไหม
ยังมีอีกหลายเล่มรอทำให้เสร็จ และเป็นทุกเล่มที่เราตื่นเต้นมากอยากทำให้ออกมาดี
ตั้งใจจะฝึกหัดการทำพ็อกเก็ตบุ๊คให้ออกมาแล้วน่าอ่าน แบบที่เราชอบมากและคนอื่นๆ ก็ชอบไปด้วยกันนะ
- ยังคิดงานรับใช้ชาติ หนังสือออกแบบครบ 20 ปี ของคณะไม่เสร็จ
จริงๆ คิดไว้แล้วแต่ยังไม่ชอบเท่าไร อันน้ีก็ตื่นเต้นอีกว่าจะทำออกมาได้ไหม
เป็นคนที่ไม่เคยมีความมั่นใจเล้ยยย รู้สึกยิ่งใหญ่มากกับงานนี้รับหน้าที่บ.ก.มาได้ยังไงยังงงๆ
- ไปขอวีซ่ามาเรียบร้อย อย่างน้อยก็เสร็จไปหนึ่ง
จะได้ไหมอีกเรื่อง คนที่ลุ้นกว่าคือ พต ตอนไปขอวีซ่าคนตรวจเอกสารก็ถาม
ไม่หยุดว่าจะไปทำอะไรตั้งเดือน แล้วไปด้วยกันเหรอ อ้าว…มายื่นด้วยกันก็น่าจะไปด้วยกันนา
แต่คิดว่าน่าจะได้นา คนอื่นไปนานกว่าเราอีกนะ จริงๆ อยากไปกันสองเดือนด้วยนิ
หวังว่าญี่ปุ่นคงไม่ใจร้ายกับพวกเรา
- เหลือจัดการวีซ่าเมกา ทำไมมันยากจังเข้าไปอ่านแล้วไม่เข้าใจเท่าไร
มีใครจะแนะนำได้บ้างไหมนาาาาา
- ติดกล้องตัวใหม่และมัลติพลายมาก หะหะ จริงๆ มีรูปจะลงอีก ถ่ายรูปทุกวัน
ลูกนัทบอกว่า ตุ๊กตาถ่ายรูปเยอะจริงๆจ้ะ กินอะไรก็ถ่าย เขินนะมาแอบดูรูปในกล้องเขา
-ตอนนี้อยากจะหยุดรับข่าวสาร อัพเดตคอเล็กชั่นเสื้อผ้าแต่ละแบรนด์ซะจริงๆ
มันทำให้จิตใจไม่สงบ อันนั้นก็ดีอันน้ีก็สวย เฮ้อ…ตัดกิเลสนั้นยากแท้
- เสาร์นี้จะไปงานบลายธ์ หวังว่าคุณจุงโกะจะไม่บีซี่เกินไปนะคะจะได้เอากุ๊กกิ๊กไกด์ไปให้ตามสัญญา
- ยังอัพเดตเวบลักกี้ไม่เสร็จซะที รูปมันสวยไปหมด เลือกไม่ถูก
- อดไปอารมณ์ดี้ ประชุมเร่งด่วนซะงั้นเศร้ามาก ต้องรอ พต กลับมาวันอาทิตย์ค่อยไปงานพี่ตั๊มกัน
- สมุดโน๊ตลงโปรแกรมเอาไว้เกือบทุกวัน มีเหตุให้ต้องออกไปทำนู้นนี่ตลอด
ช่วงนี้ก็จัดงานกันเยอะได้อีก
- มีเรื่องให้ต้องคิดหนัก มาคำนวณการซื้อแมกกาซีนต่อเดือนแล้ว มันเยอะไปนะ
ที่รับประจำก็ 9 เล่มเข้าไปแล้ว ไปคิโน๊ะเมื่อไรต้องได้มาอีกทุกที มีกี่ชั้นหนังสือก็เก็บไม่พอ
เป็นความเศร้าที่มีความสุขนะ เข้าใจไหม
- ทอกล์กกิ้งดิกส์หาย สงสัยเอาไปลืมไว้ที่ห้องสมุดทีซีดีซีแหงเลย
เศร้ามาก หาเท่าไรก็ไม่เจอ ซื้อใหม่เลยดีไหม แต่มันแพงนะ กระซิกๆ

เอาล่ะเริ่มรู้สึกตัวว่าถ้าเขียนมาได้ยาวขนาดนี้
น่าจะไปทำอย่างอื่นได้อีกนะไหนว่ายุ่งไง แฮะๆ พอก่อนก็ได้ 

เราเชื่อว่าทุกเรื่องในทุกวันที่เกิด ย่อมดีเสมอ…
ชอบประโยคนี้ในเพลงที่เธอแต่ง ที่เธอคิด
สู้สู้…

ปล. เกิดอะไรขึ้นกับการอัพโหลดรูปไม่รู้ใส่รูปได้รูปเดียว
เดี๋ยวใส่ได้เมื่อไรจะเอามาแป๊ะไว้ใหม่ล่ะกัน เศร้า