เมื่อใจส่งไม่ถึงใจ

หลายครั้งที่ต้องรู้สึกอกหัก
ที่ไม่ได้เกิดกับคนรัก แต่เกิดกับคนที่เรารัก
เพราะใจเราส่งไปไม่ถึงใจพวกเขา
คงเพราะเส้นทางมันคดเคี้ยวเกินไป
ระยะทางของใจก็เลยหล่นลงกลางทาง
ไม่ชอบเวลาที่ตัวเองมีจิตไปผูกพันกับใครมากๆ
เอาตัวเองออกมาซะทีดีกว่าไหม…

มีเรื่องที่ไม่เข้าใจอยู่มาก
เขาว่าแต่ละคนประสบการณ์มาไม่เท่ากัน
ทำให้คิดอะไรได้ไม่เท่ากัน
คิดแบบนี้จะช่วยให้เรารู้สึกดีขึ้นบ้างไหม
ลองมองปัญหาด้วยหัวใจของคนอื่นบ้างจะได้ไหม…

ความผิดหวังที่ลบออกจากใจได้ยากที่สุด
คือความรู้สึกผิดหวังกับคนที่เราให้ใจไปนั่นล่ะ
บางครั้งคงต้องถามตัวเองให้ดี
ว่าที่ทำอยู่ดีสำหรับเรา แล้วดีสำหรับพวกเขาด้วยจริงไหม

เราก็เศร้าเป็นนะ…